00101010

My blog on life the universe and everything…

Category Archives: οργή

Σκατόψυχοι υπάρχουν

UPDATE: Μια καλή φίλη μου θύμισε τις ακριβείς δηλώσεις του Καλφαγιάννη (που δεν αλλαζουν το νοημα του ποστ) οποτε τις εχω ανανεώσει μεσα στο άρθρο για να ειμαι πιο ακριβής στην αναδημοσίευση της συζήτησης.

——–

Δεν είμαι καλός με τις λέξεις και τα κείμενα, και σίγουρα αυτό το κείμενο θα μπορούσε να γραφτεί καλύτερα από κάποιον άλλον. Ομως καθώς δεν βρισκω βίντεο με το απόσπασμα το οποίο ευθύνεται για αυτό που με εξόργισε χθες βράδυ, νιώθω ότι πρέπει να καταγράψω αυτό που είδα, άκουσα και ένιωσα, για να το θυμάμαι, για να μη χαθεί στη θολούρα του χρόνου.
——–

Χθες βράδυ (17/6/2013), λιγο πριν κλεισω τον υπολογιστή για να παω για υπνο, και με την ΕΡΤ να παιζει στο background, ξαφνικα ακουω στο πάνελ της εκπομπής, χαμήλοφωνα τη φωνή ενος ανθρώπου να “σπάει”. Ανασηκώνομαι, ανεβαζω τον ηχο και βλεπω εναν κυριο με ασπρα μαλλια γυρω στα 45-50, να κλαίει. Ο κύριος αυτός ήταν ο αρχισυντάκτης του περιοδικού “Ραδιοτηλεόραση”. Στην προσπάθεια του να μιλησει για το έργο των ανθρώπων που δουλεύουν δούλευαν στο περιοδικό, την ιστορία του, το τι σημαίνει για τον ίδιο, τους συναδέλφους του αλλα και για την ελληνική κοινωνία το κλείσιμο του περιοδικού (που ούτε η απόφαση του ΣτΕ αναστέλει), άρχισε να κλαίει. Σταματούσε για λίγο, ζητούσε συγγνώμη και προσπαθούσε να συνεχίσει. Μετά από λίγο, σχεδόν ντετερμινιστικά θα έλεγε κανείς, καθώς αυτά που προσπαθούσε να πεί ήταν εξαιρετικά συγκινητικά, “έσπαγε” πάλι ανήμπoρος να συγκρατήσει τα δάκρυα του.

Ξαφνικά στην εκπομπή κάνει τηλεφωνική παρέμβαση ο πρόεδρος της ΠΟΣΠΕΡΤ κ. Καλφαγιάννης. Του δίνει λοιπόν τον λόγο ο παρουσιαστής και ο Καλφαγιάννης μεταξύ άλλων λεει σε καποια στιγμή “Ο συνάδελφος αυτός, είναι προφανές οτι δεν έχει ιδέα από πολιτική, νομικά και στρατηγική και δημιουργεί κλίμα με αυτά που λέει”. Το βάζω σε εισαγωγικά αν και ισως η ακριβής δήλωση να ήταν λιγο διαφορετική, αλλα οι κατηγορίες εναντίον του ανθρώπου που έκλαιγε είναι όπως τις μεταφέρω.  Αν καποιος το θυμαται διαφορετικά, ευχαρίστως να δεχτώ διόρθωση.

Ο Καλφαγιάννης κλείνει την παρεμβασή του λέγοντας πως “ολοι οι υπάλληλοι της ΕΡΤ είναι απολυμένοι, ο αγώνας δεν χάθηκε…” και ακούγεται ο αρχισυντάκτης της “Ραδιοτηλεόρασης” να ψελλίζει ενα “εχετε δίκιο κ. πρόεδρε”.

Κλείνει ο Καλφαγιάννης, κι εχω θολώσει. Χαμηλώνω τον ήχο και προσπαθώ να συνηδειτοποιήσω τι εχω μόλις ακούσει. Ο προεδρος της ΠΟΣΠΕΡΤ κ. Καλφαγιάννης, έκρινε σκόπιμο να κάνει παρέμβαση σε μια τηλεοπτική εκπομπή, για να κουνήσει το δάχτυλο σε έναν άνθρωπο που έκλαιγε υπό την ψυχολογική φόρτιση του τέλους της “Ραδιοτηλεόρασης”, των απολύσεων αυτού και δεκάδων συναδέλφων του, και το τέλος εποχής για την ΕΡΤ όπως τουλάχιστον την έζησε ο ίδιος τα χρόνια που εργαζόταν εκεί.

Το τι χριστοπαναγίες, ψόφοι, και αλλα τετοια ομορφα μου φυγαν εκεινη τη στιγμη προς τον Καλφαγιάννη ουτε που θυμάμαι. Oυτε θυμάμαι επισης για πόση ώρα προσπαθούσα να ηρεμήσω μετά από αυτό. Ο Καλφαγιάννης ειναι αλλη μια απόδειξη οτι η χυδαιότητα και η σκατοψυχιά δεν είναι “προνόμιο” μόνο των χρυσαυγιτών, των νεοφιλελεύθερων και των δεξιών. Άνθρωποι που υποτίθεται πως μάχονται για τα δικαιώματα των εργαζομένων (ας γελάσω), πάσχουν από σοβαρή έλλειψη στοιχειώδους ανθρωπιάς και τρυφερότητας. Και επάνασταση χωρις ανθρωπιά και τρυφερότητα δεν είναι επανάσταση. Να την χέσω κι αυτήν και τους “εκπροσώπους” της.

Advertisements

we don’t forget, we won’t forget

4 years ago, on the 6th of December of 2008 a 16 year old boy was murdered in Athens by a Greek police officer. His name was Alexandros Grigoropoulos.

image

θέληση θανάτου

Σημερα διαβασα αλλη μια ειδηση αυτοκτονίας ενος συνανθρώπου μας. Δεν ξερω για σενα , αλλα εγω καθε φορα που διαβαζω μια τετοια είδηση, οπου κι αν ειμαι, σε οτι φάση κι αν είμαι ταράζομαι. Πολυ. Δυσκολευομαι να κατανοήσω σε τι κατάσταση πρέπει να φτάσει ο ανθρώπινος νους για να αρχίσει να σκέφτεται την αυτοκτονία ως υπαρκτή επιλογή.  Συνήθως στρίβω ενα τσιγάρο, αποβάλω καθε άλλη σκέψη απο το μυαλό μου και προσπαθώ να μπώ στην θέση αυτού του ανθρώπου.  Σήμερα ηταν η σειρά αυτού που πήρε απο το χέρι την μητέρα του, ανέβηκε στην ταράτσα και πήδηξε στο κενό σταματώντας την ζωή τους βίαια στο πεζοδρόμιο. Δεν εχω καταφέρει φυσικά ποτέ να μπω πραγματικά την θέση του. Απλά δεν γίνεται. Αλλά αν δεν κάνω αυτη την μικρή και συμβολική στην ουσία της τελετουργία, νιώθω οτι μειώνω το γεγονός σε άλλη μια είδηση που διάβασα και προσπέρασα. Όμως δεν είναι “άλλη μια είδηση”. Είναι η πιο βίαιη είδηση που μπορεί να διαβάσει κανείς. Σκέψου οτι κάποτε αυτός ο άνθρωπος ήταν μωρό.  Μετά ήταν έφηβος/η και έπαιζε στις αλάνες και στα πάρκα. Αργότερα μεγάλωσε και βρήκε μια δουλειά. Κάποια στιγμή  μπορεί και να παντρεύτηκε την γυναίκα ή τον άντρα που αγαπούσε, μπορεί να έκανε και δικά του/της παιδιά. Αυτός ο άνθρωπος κάποτε ήταν σαν εσένα κι εμένα. Είχε όνειρα, σχέδια, χαρούμενες και δυσάρεστες στιγμές. Και μια μέρα αποφάσισε να αυτοκτονήσει. Να αυτοκτονήσει. Αποφάσισε οτι θέλει, -το ξαναλέω- ότι θέλει να πεθάνει. Σε κάνεναν άνθρωπο δεν αξίζει να φτάσει σε αυτό το συναίσθημα. Ποτέ. Μια κοινωνία που οδηγεί έστω και έναν άνθρωπο στην αυτοκτονία, είναι μια κοινωνία που της αξίζει αυτης να πεθάνει. Να καταστραφεί, να καεί, να γίνει στάχτες, να γκρεμιστεί η γαμημένη η κοινωνία που οδήγησε έναν άνθρωπο να σκεφτεί οτι θέλει να πεθάνει.

Με μια γρήγορη αναζήτηση, μάζεψα παρακάτω μερικους τίτλους ειδήσεων για αυτοκτονίες συνανθρώπων μας. Για κάθε εναν απο αυτούς σε καλώ να διαβάσεις τον τίτλο και να σταματήσεις για λίγο πρίν διαβάσεις την επόμενη γραμμή. Να προσπαθήσεις να βιώσεις – όσο κι αν αυτό ειναι ανέφικτο – την στιγμή εκείνη που αυτός ο άνθρωπος έκανε πράξη αυτη την θέληση θανάτου. Να βιώσεις την ΒΙΑ. Κι αν στο τέλος αυτού το κειμένου δεν είσαι έτοιμος να βάλεις τα κλάματα ή δεν νιώθεις την παραμικρή θλίψη, αναρωτήσου πόσο αρρωστημένη είναι η κοινωνία που ζείς, που σε έχει αποκτηνώσει τόσο, ωστέ ουτε στοιχειώδη θλίψη δεν μπορείς να νιώσεις για τον διπλανό σου. Και μετά σκέψου αν μπορείς να κάνεις κάτι να την αλλάξεις αυτην την κοινωνία.

 
…τέλος στη ζωή τους έδωσαν μαζί μάνα και γιος, πέφτοντας από την ταράτσα πενταώροφης πολυκατοικίας όπου διέμεναν…”

Νέα αυτοκτονία λόγω χρεών…Ο 43χρονος έβαλε στο κεφάλι του μια σακούλα και σφίγγοντάς την κατέληξε από ασφυξία.”

Ο ηλικιωμένος έβαλε τέλος στη ζωή του με μια σφαίρα στο κεφάλι, προκαλώντας σοκ στους περαστικούς.”

Σοκ προκαλεί η είδηση νέας αυτοκτονίας, ενός 44χρονου δασκάλου που έφυγε, θέτοντας τέλος στη ζωή του”

Δεν άντεξε την κρίση και αυτοκτόνησε ο 78χρονος Καβαλιώτης”

Κρεμάστηκε 27χρονη γυναίκα στην Αμάρυνθο”

Αυτοκτόνησε 60χρονος σε πάρκο στο Περιστέρι”

%d bloggers like this: