00101010

My blog on life the universe and everything…

στημένος στα πεντακόσια μέτρα

Όταν ήμουν μικρότερος θυμάμαι, είχα δει μια δυο ταινίες απο αυτές που έδειχναν τις συνθήκες ζωής των αφρικανών που ζούσαν στην Αμερική στις αρχές και τα μέσα του 20ου αιώνα. Αυτό που θυμαμαι εντονότερα απο αυτές τις ταινίες ηταν οι σκηνές όπου οι μασκοφορεμένοι της Κου Κλουξ Κλαν επιτίθεντο κατα δεκάδες στα σπίτια των αφρικανών, πετώντας τους πέτρες και απειλώντας πως θα τους σκοτώσουν. Και μερικές σκηνές αργότερα επανέρχονταν με αγριότερες διαθέσεις βάζωντας σε πυρά μεγάλους σταυρούς που κάρφωναν στον κήπο και όπλα με τα οποία πυροβολούσαν προς το σπίτι για εκφοβισμό. Λίγο αργότερα, δεν αργούσε και η σκηνή όπου έσερναν εξω απο το σπίτι ολόκληρη την οικόγενεια, και αφήνοντας τα πιο άγρια ένστικτα τους να αναλάβουν δράση τους σκότωναν, αφήνοντας πισω τους τον φλεγόμενο σταυρό και δίπλα ένα σπίτι να λαμπαδιάζει μεσα στην νύχτα.

Fast forward καμια 10αριά χρόνια και βρίσκομαι το 2008 να ζω και να εργάζομαι στην Αγγλία μετά το τέλος των σπουδών μου. Έκτοτε πολλές φορές εχουν έρθει αυτές οι σκηνές στο μυαλό μου. Πολλές φορές, καθισμένος στο σαλόνι, έχω προσπαθήσει να βάλω τον εαυτό μου στην θέση αυτών των αφρικανών που ζούσαν υπό καθεστώς φόβου την καθημερινότητα τους. Προσπαθούσα να σκεφτώ πως θα ένιωθα εγώ τώρα αν ξαφνικά καμια 10αριά άγγλοι ερχόντουσαν στο παράθυρο που κοιτάει στον δρόμο κι άρχιζαν να το χτυπάνε, να βρίζουν και να φωνάζουν απειλητικά συνθήματα προς μένα και τους φίλους μου. Κι αν αυτό γινόταν ανα τακτά χρονικά διαστήματα τι επιρροή θα είχε άραγε πάνω μου;Πως είναι άραγε να φοβάσαι οτι ανα πάσα στιγμή μπορεί κάποιος να σου ταράξει την ηρεμία χτυπόντας ξαφνικά το παράθυρο σου και φωνάζοντας οτι θα σε σκοτώσει; Πως είναι άραγε να μην ξέρεις πότε θα συμβεί αυτό, να μην ξέρεις πότε και απο που να το περιμένεις;Πως είναι άραγε να μην ξέρεις πότε τα χτυπημάτα στο παράθυρο θα γίνουν πέτρες και  απειλές μες στη νύχτα, πότε θα γίνουν χτυπήματα στην πόρτα με προφανή απειλή πλεόν για τη ζωή σου; Και πώς ειναι να μην ξέρεις πότε αυτές οι εκδηλώσεις μίσους θα ρίξουν την πόρτα και θα σε κατασπαράξουν κι έσενα και όλους τους ανθρώπους που αγαπάς;

Και μόνο στη σκέψη αυτού του σεναρίου τρελαινόμουν, αγχωνόμουν και άρχιζα να φοβάμαι. Μετά απο λίγο σκεφτόμουν πως αν εγω αγχώνομαι και φοβάμαι απλά σκεφτόμενος ενα αρκετά απίθανο και φανταστικό σενάριο, σκέψου πως ένιωθαν αυτοί οι άνθρωποι που τα έζησαν αυτά και χειρότερα με δεκάδες φορές μεγαλύτερη συχνότητα και ένταση. Αν είναι μια φορά τραυματικό το να ζείς με την πιθανότητα του τρόμου και της βίας, πρέπει να είναι απίστευτα πιο τραυματικό και ψυχοφθόρο το να ζείς με μια πραγματική απειλή εκδήλωσης μίσους και βίας εναντίον σου.

Πιστεύεις πραγματικά “φιλαράκο” ότι η διαφορά των ανθρώπων έγκειται στο χρώμα, τη γλώσσα και την εθνικότητα; Πιστευεις πραγματικά οτι αυτά ξεχωρίζουν έναν “καλό” απο έναν “κακό” άνθρωπο; Οτι αν ειχες δηλαδή ΕΣΥ γεννηθεί 500 μέτρα παραπέρα αυτομάτως θα γεννιόσουν χειρότερος ανθρωπος απο τον αλλον που γεννήθηκε 500 μέτρα προς τα εδώ; Και αυτά τα 500 μέτρα διαφοράς σου δίνουν το δικαίωμα να τσουβαλιάζεις ανθρώπινες ψυχές στον κουβά του μίσους σου και να καταστρέφεις οικογένεις αλωνίζοντας τους δρόμους με πέτρες, λοστούς και μαχαίρια;

Άσχημο πράγμα να ζείς με τον φόβο, ακόμα πιο άσχημο όμως το να ζείς με μίσος. Ο φόβος εξάλλου ξεπερνιέται αργά ή γρήγορα, το μίσος όμως όχι. Κι όταν ο φόβος ξεπεραστεί, δε σε σώζει ούτε το μίσος σου “φιλαράκο”.

3 responses to “στημένος στα πεντακόσια μέτρα

  1. Γιώργος August 20, 2012 at 2:47 pm

    Θα έπρεπε να είναι κανείς “οπαδός” της ΚΚΚ ή έστω κάτοχος ενός κενού εγκεφάλου (πόσο μάλλον καρδιάς) για να μην συμμεριστεί το περιεχόμενο του άρθρου.

    Ωστόσο, επειδή ζούμε μια τέτοια επικίνδυνη εποχή στην Ελλάδα, θα πρέπει να μας απασχολεί και η λύση του προβλήματος. Εφόσον φυσικά το αναγνωρίζουμε σαν υπάρχον πρόβλημα. Γιατί αν δεν το αναγνωρίζουμε μάλλον απέχουμε από την πραγματικότητα.

    Ακόμα και άνθρωποι που διαπνέονται από τις αρχές της ισότητας και της ειρηνικής συνύπαρξης, πολύ συχνά βρίσκονται αντιμέτωποι με τις συνέπειες της απεριόριστης και χωρίς κανόνες συσσώρευσης μεταναστών. Μιας συσσώρευσης που επιτελείται σκόπιμα για κερδοσκοπικούς λόγους (σύγχρονο δουλεμπόριο) και για γενικότερους γεωπολιτικούς. Μάλιστα οι ίδιοι οι ακραιφνείς υποστηρικτές της “καθαρότητας της ράτσας” που επιδίδονται και σε εκκαθαριστικές επιχειρήσεις (με τη βούλα του κράτους ή με ίδια πρωτοβουλία) είναι συχνά οι διακινητές αυτού του εμπορίου ή οι αποδέκτες των οικονομικών “ωφελειών” του.

    Όταν ανοίγεις χωρίς έλεγχο τα σύνορα σου, όταν οι κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες της χώρας σου δεν επιτρέπουν την απορρόφηση του εργατικού δυναμικού που εισέρχεται, όταν στερείς από στοιχειώδης συνθήκες πολιτισμένης διαβίωσης όλους αυτούς τους ανθρώπους, όταν τους αναγκάζεις να ζουν στο περιθώριο, όταν επιπλέον τους θεωρείς επίσημα “παράνομους” και τους εκβιάζεις και τους εκμεταλλεύεσαι, όταν έχεις μετατρέψει την χώρα σε χωματερή ανθρώπινων ψυχών, όταν τέλος, όλα αυτά συμβαίνουν την στιγμή που η χώρα σου διέρχεται μια οικονομική κρίση που έχει πάρει την μορφή της ανθρωπιστικής (και για τον ντόπιο πληθυσμό), τότε δυο είναι τα συμπεράσματα.

    Πρώτον, το κάνεις σκόπιμα. Δεύτερον, η παρανομία αυξάνεται. Και δεν αναφέρομαι τόσο στην παρανομία της κλοπής ή της διάρρηξης που μπορεί να φτάσει και στο έγκλημα. Όταν κάποιος δεν έχει να φάει θα καταλήξει και εκεί, είναι νομοτελειακό. Είτε Πακιστανός, είτε Άγγλος, είτε Έλληνας.

    Μιλώ για μια άλλου είδους παρανομία πολύ πιο αιμοσταγή και επικίνδυνη. Τύπου Συρίας. Μιλώ για ένα είδος εμφύλιου, αλληλοφαγωμάρας των φτωχών, με σκοπό την προώθηση των σχεδίων της ισοπέδωσης των λαών. Με πρόσχημα τη ράτσα ή τη θρησκεία, αλλά με αντικειμενικές αιτίες που πηγάζουν από την ανέχεια και τη δυσκολία του βιοπορισμού όλων. Αρκεί να καλλιεργείται το μίσος. Στους Έλληνες πως ήρθαν οι ξένοι να μας πάρουν τις δουλειές, να μας κλέψουν τις περιουσίες και να μας βιάσουν τις γυναίκες. Φροντίζουν τα ΜΜΕ αλλά και “πολιτικοί φορείς” γι’ αυτό. Στους ξένους η μεταξύ τους εσωτερική προπαγάνδα “επαναστατικών” και ακραίων θρησκευτικών πυρήνων που πολύ πιθανά εκπορεύονται από σκοτεινές μυστικές υπηρεσίες της δύσης και που βασίζουν την επιχειρηματολογία τους στις αντικειμενικά απάνθρωπες συνθήκες που οι μετανάστες αντιμετωπίζουν στην Ελλάδα. Όσο περισσότερο καλλιεργούν το μίσος τα δυο φερέφωνα (που έχουν τα ίδια αφεντικά) τόσο περισσότερο πλησιάζουν σε συνθήκες σύγκρουσης οι “αφελείς” της μάζας και των δυο πλευρών.

    Όταν δούμε, από τη μια “αυθόρμητες” “πατριωτικές” οργανώσεις “αγανακτισμένων” πολιτών και από την άλλη κάποια “επαναστατική” “ισλαμική” οργάνωση να χτυπούν επιλεγμένους στόχους (πάντα με θύματα απλό κοσμάκη), θα ξέρουμε ότι το αποφασιστικό βήμα έγινε.

    Το θέμα είναι: Πως το αποτρέπουμε αυτό; Παίρνοντας τον έλεγχο του κράτους με την συγκατάθεση όλων των Ελλήνων και χρησιμοποιώντας τους μηχανισμούς του για αποκλιμάκωση της κρίσης (ανθρωπιστικής και οικονομικής) ή, εν αναμονή ενός από μηχανής Θεού, στρέφοντας και το άλλο μάγουλο;

    Για όποιον ενδιαφέρεται, λεπτομερή στοιχεία για το φαινόμενο “μετανάστευση” υπάρχουν στο παρακάτω άρθρο

    http://dimitriskazakis.blogspot.gr/2012/08/blog-post_13.html

  2. Γιώργος August 20, 2012 at 3:02 pm

    διόρθωση ορθογραφικού

    4η παράγραφος, 3η γραμμή

    αντί “στοιχειώδης” διάβαζε “στοιχειώδεις”

ξεφόρτωσε εδω

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: